Een maaltijd in het kamp.

Ontbijt: een halve liter zwarte surrogaatkoffie of kruidenthee, zonder suiker.

Lunch: een liter waterige soep.

Avondeten: 250 gram brood (beschimmelt), halve liter koffie en uiterst kleine porties smeerkaas, margarine, jam en soms een stukje worst.

En dan de hele dag keihard werken zonder pauze.......en nu hoor ik velen al klagen als ze even moeten kuchen en melden ze zich ziek. Mijn oma zei altijd: "Die hebben vast de oorlog niet meegemaakt."

 Het brandweer reservoir gebouwd als een zwembad rond 1944.

Voor de hele wereld ben je iemand, maar voor iemand ben je de hele wereld.

Ik liep voorbij en zag haar...ze liet me niet meer los. Het was alsof ik mezelf zag, alleen was ik het niet...... Wat voor hart en geweten heb je om dit lieve meisje linea recta de gaskamer in te sturen.

Forget what hurt you, but never forget what it taught you!

Tekeningen zijn gemaakt door gevangenen.

 You don't need someone to complete you

You only need someone to accept you completely

 Van 26 maart 1942 tot augustus van dat jaar, waren Block 1 -10 gebruikt als kamp voor vrouwen. Deze was gescheiden door een hoge muur van het mannenkamp. Ongeveer 17.000 vrouwen, Joods en andere nationaliteiten, werden vanuit Duitsland en andere delen van Europa hier heengebracht.

Gedurende deze 4 maanden werden een paar duizend vrouwen naar de gaskamers gebracht of zij gingen dood door de slechte condities in het kamp (uithongeren, epidemieën, gebrek aan sanitaire faciliteiten en slavenarbeid). De vrouwen die in augustus nog in leven waren, gingen toen naar het nieuwe vrouwenkamp in Auschwitsz II-Birkenau of Sector BI. Als je je realiseert dat er alleen voor 1943 foto's werden gemaakt van de gevangenen.........al die foto's op de muren die je aanstaren. Al die anderen hebben geen gezicht, alleen maar een nummer of enkeltje gaskamer.

Some people come in your life as blessings,

others come in your life as lessons.

Till next time in Auschwitz part 4.

Love danielle

Ben je na het lezen van mijn blog geïnteresseerd geraakt in het museum, bezoek de website: http://auschwitz.org/en/

DON'T MAKE LIFE PERFECT, MAKE IT INTERESTING

Ik heb nu 3 blogs gewijd aan mijn trip aan Polen en heb de behoefte om even over iets anders dan Auschwitz te bloggen. Uiteraard komt er nog een vervolg van Auschwitz Part 3, maar er zijn ook nog zulke leuke andere dingen om met jullie te delen. En ik had even een vrolijke noot nodig na al die zware verhalen van Auschwitz.  Jullie ook?

En wat is er niet leuker dan mijn bezoek aan het museum Jan van der Togt in Amstelveen met jullie te delen.

Ik was getipt dat er een prachtige expositie was van Micky Hoogendijk, die wij allen kennen als de ex van Adam Curry. Het museum biedt veel van de eigen kunst van meneer van der Togt (zie foto's), maar ik moet eerlijk bekennen dat ik heel blij werd van de expositie van Micky Hoogendijk. In één woord "Prachtig".

Haar unieke stijl van fotografie brachten mij in verwondering. De serie fotografische uitbeeldingen van hoe zij haar huwelijk heeft ervaren is interessant om te zien en tegelijkertijd confronterend en herkenbaar. De emoties die je in elke relatie tegenkomt wordt prachtig op een Micky Hoogendijks manier weergegeven. De film, die zij heeft gemaakt over haar project, is te zien in de filmzaal en ik heb nooit geweten dat ze zo'n prachtige stem heeft. Daarnaast was ik verrast dat ze in Austin Texas USA woont.....Ik heb haar niet gezien toen ik daar was in december :) 

Ik ben nog steeds aan het worstelen en spelen met het blog en zijn techniek en snap af en toe (eigenlijk heel veel!!) niet waarom de computer doet wat hij doet. Soms pakt het verrassend uit en doet de computer iets wat ik heel leuk vindt, maar geen flauw idee heb hoe ik dat gedaan heb. En soms ..tja die kun je zelf wel invullen. Toch blijf ik nieuwe dingen ontdekken en hou ik de motivatie om door te gaan door jullie motiverende berichten die ik ontvang...THANKS!!

Veel plezier...Love Danielle.

 En als je gaat...heel veel plezier en check het boek van Micky Hoogendijk in de winkel van het museum. 
Met de museumjaarkaart kun je gratis naar binnen en parkeren kun je in de buurt (gratis).

Ben je na het lezen van mijn blog geïnteresseerd geraakt in het museum, bezoek de website: https://www.jvdtogt.nl/

Auschwitsz part 2

En dan nietsvermoedend loop je zo het terrein op waar de Gestapo zijn werk ten uitvoer bracht en lopen de rillingen over je rug…helemaal als je de bunker ingaat. Gruwelijk wat daar heeft plaatsgevonden. Gevangenen die verdacht werden iets te maken te hebben met de verzetsbeweging in het kamp of verdacht werden van een poging tot vluchten, werden hier verhoord door de Gestapo. Velen gevangene stierven hier als gevolg van marteling of doodslag.

De bunker van de Gestapo, waar je de stemmen van gemartelde mensen nog hoort rond galmen in  gedachten als je er rond loopt........ 

Voor de oorlog was deze bunker een munitie bunker. Van 15 augustus 1940 tot juli 1943 werd het gebruikt als crematorium. In de herfst van 1941 werd de grootste kamer, die oorspronkelijk gemaakt was als mortuarium, gebruikt als de 1e gaskamer van Auschwitz met Zyklon B. Joden , zieke gevangenen en Sovjets POW's werden hier vermoord. Polen , die buiten het kamp veroordeeld waren door de Duitse rechtbank met de doodstraf, werden hier doodgeschoten. Vanaf juli 1943 vonden de vergassingen en verbranding van lijken in Auschwitz II-Birkenau plaats. De bunker werd opslag en een schuilplaats voor de SS bij een luchtaanval.

Een herinnering van Rudolf Höss: 

“ de eerste keer dat ik mensen door gas werden vermoord heeft niet veel indruk bij mij achtergelaten. Ik herinner me veel beter de moord op 900 Russen. In het oude crematorium. De Russen was gevraagd om hun kleren in de kleedkamer uit te doen en stil en langzaam het mortuarium in te lopen. Dit, omdat ze was verteld dat ze daar gedesinfecteerd zouden worden. Zodra iedereen binnen was, werd de deur op slot gedaan en door de gaten in het plafond werd het gas naar binnen gelaten….Enkele uren later werd de gaskamer geopend en geventileerd. Dat was de eerste keer dat ik zoveel dode lichamen zag gedood door gas. Ik voelde me in eerste instantie ziek. Ik was in shock. Ik dacht er op dat moment niet over na, want ik had de opdracht gekregen de ruimte leeg te maken en ik moest gehoorzamen….

De ovens waar de lijken in werden verbrand. Twee lijken per keer in de oven. Eentje onderop met de voeten vooruit en eentje bovenop met het hoofd op de voeten van de ander, zodat ze er tijdens het inschuiven niet vanaf zouden kunnen vallen. Over alles leken ze nagedacht te hebben….bizar. 

Wat doet het met je als je dag in dag uit je medemens op de ovenkarren moet leggen en de oven in duwt? Ik denk dat je het in het begin nog heel erg vindt, maar naar mate de tijd verstrijkt je eraan went..je overleeft en je weet niet beter.

Plattegrond van de Bunker.

Anna Korneeva vertelt:

“in de herfst van 1943 werden we naar Auschwitz gebracht. Ik werd nummer 63514… We moesten ver in het kamp vijvers graven. Het was zo koud hier, het was zo pijnlijk om alleen al je schep met modder op te tillen de hele dag, je rug deed pijn en je voeten bevroren. En we hadden honger. We hadden geen andere kleren dan de gestreepte jurken, een dun jasje en houten slippers. Mijn vrienden Katya, Vera, Raya en Zhenya stierven al snel van ziektes, honger en mishandeling…….. 

 

Laten we niet vergeten dat in de jaren voordat de Joodse gevangene naar de gaskamers werden gestuurd, er in Auschwitz vele Poolse en andere nationaliteiten gevangenen zijn vermoord door de Duitsers.

Een Kapo.. een gevangene die werd aangesteld als bewaker van andere gevangenen in het kamp. Soms waren Kapo's veroordeelde misdadigers die er plezier in hadden zoveel macht te hebben. Ze waren berucht vanwege hun wreedheden.

Toen op 27 januari de Russen voor de poorten van Auschwitz stonden, waren er nog maar 7.650 gevangenen in het kamp, waarvan de meesten meer dood dan levend waren. Zij waren nog niet eens in staat om een poging te wagen om met de dodenmars mee te gaan. Vele lichamen lagen her en der in het kamp, zij waren door de Duitsers vermoord, omdat zij te zwak waren om meegenomen te worden op de dodenmars.

Ben je na het lezen van mijn blog geïnteresseerd geraakt in het museum, bezoek de website: http://auschwitz.org/en/

Till next time with Part 3 from Auschwtiz.

Love Danielle

TIP: klik op de foto en je kunt hem beter bekijken!