My name is Lola…..

You don’t

Always need a plan

Sometimes you

Just need to breathe,

Trust, let go,

And see what happens J

Hey hallo allemaal..daar was ik weer! Nog gelukkig nieuwjaar en dat het maar weer een hotseknots gek jaar mag worden met veel plezier!

Weer genoeg meegemaakt en te vertellen aan jullie, maar ik dacht dat het dit keer leuk was om wat weetjes van mij te schrijven…..je weet wel van die typische dingen die bij jou passen. Heb jij die ook? En zijn je vrienden hiervan op de hoogte?.....

En dan heb je het besluit genomen om 10 weetjes neer te schrijven….in het begin best moeilijk, maar dan blijkt dat er veels teveel weetjes zijn…ojeeeeeeeeeee. Voor deze keer dus 10 en wie weet voor een andere keer meer J

Weetje nummer 1.

Wist je dat ik vaak even 5 minuten van gekdoen  (my crazy 5 minutes) op een dag nodig heb? Het filmpje zegt natuurlijk weer genoeg….en dan te bedenken dat ik dan vaak net ruim een uur gewandeld of gefietst heb. HIHI…ik ben dan gewoon zo blij en moet die energie even kwijt. Herken je dat dat je even moet luchten of je verhaal vertellen…..ach hebben ze hier thuis weer iets om gierend van het lachen op de bank te liggen! 

Weetje nummer 2:

Snel afgeleid…geen last van…uhmm toch best wel. Al die prikkels om me heen en iedereen die aandacht vraagt….ohhhh het is dan zo moeilijk om je aandacht erbij te houden. Ik wil natuurlijk ook niks missen….maar dat koekje dat je dan beloofd wordt als je wel netjes blijft zitten….daar doe ik echt mijn best voor. Maar dan moeten ze wel snel opschieten, want ja er gebeurt van alles om me heen wat ik niet wil missen J

Weetje nummer 3:

Sneeuw…het is steenkoud ik weet het, maar zo geweldig. Helaas is het er niet veel in Nederland, maar als het er dan is geniet ik met volle teugen.  Rennen, slijden en natuurlijk de sneeuwballen vangen die ze naar me toe gooien. Dat laatste is best tricky, want ze spatten zo uiteen..of gooien ze die express tegen mij aan….iets van een sneeuwballengevecht hoor ik ze dan schreeuwen. Wel een beetje lullig van ze, want ik kan geen sneeuwballen gooien. Maar niet getreurd, want ik ren en spring wel voor de entertainment van anderen J

Weetje nummer 4:

Wat doet jou het water in de mond lopen? Nou voor mij is dat mijn bot van de slager. Hij maakt het speciaal voor mij en ohhhhhhhhhhh dat is zo heerlijk. Ik snap niet dat mijn huisgenoten het een vies ding vinden. Nou ja er zit wat bloed en vlees aan, maar dat vlees op je bord had dat toch ook voordat het in de pan ging!! Het voordeel is dat ik het met niemand hoef te delen en mijn huisgenoot houdt het graag voor mij vast….dat is het ultieme!! Je moet ze voor je laten werken hé!!

Weetje nummer 5:

Autorijden…nou is autorijden niet erg, maar voor mij als rescue dog is het afgrijselijk om achterin de bench te worden gestopt. Ik loop altijd vol enthousiasme naar de auto…oh leuk we gaan wat doen! Doen ze die achterkant open en wordt ik in dat ding gepropt….PANIEK!! Gaan ze me wegbrengen, ben ik niet lief genoeg geweest en willen ze van mij af……er schiet van alles door mijn hoofd. Ik huil en piep als een klein kind de hele weg tot we er zijn en bijt de hele bench stuk….

Je lacht er misschien om, maar voor mij is het een hel. Mijn baas en ik hebben het nu op een akkoordje gegooid. Ik blijf in de bench tot de achterklep dicht is, dan mag ik me kop door het gat steken die ik heb gemaakt in de bench. Ik kan dan kijken waar we heen gaan. Nou heb ik me al een paar keer niet aan de regels gehouden en gepraat tegen mensen/honden die voorbij kwamen en ben iets verder uit de bench geklomendan dan was toegestaan….wordt er meteen gedreigd! Als ik me niet aan de regels houdt wordt de bench weer dicht gemaakt….dus je snapt ik zal me moeten bewijzen de komende tijd L

Weetje nummer 6:

Ik ben gek op slaapfeestjes met mijn huisgenoten. Zo ook met kerst gingen ze met z’n allen slapen in de woonkamer en deden allemaal gekke dingen…..en dan kijk ik ze weleens aan of ze wel goed bij hun hoofd zijn. Maar dat we met zijn allen gezellig de hele nacht samen zijn is het ultieme geluksgevoel voor mij…..en dan ’s ochtends iedereen wakker kussenJ Deze kerst heb ik de baas ook zo goed wakker gekust….hij wist niet wat hem overkwam en de bazin…die zei in tranen van het lachen : “ik was het niet!! “.JJ

Oh ja die engerd met zijn rode jas was er ook weer dit jaar….weet je nog van vorig jaar….wat was ik bang van hem. Dit jaar heb ik eens flink met hem gepraat toen ik hem ontdekte en daarna heb ik hem genegeerd. Goed hé!

Weetje nummer 7:

Vuurwerk…nou we het toch over feestdagen hebben….ik hou niet van vuurwerk. Oeff wat doet dat pijn aan mijn oren. Heel leuk beginnen ze hier al vroeg met YouTube filmpjes van vuurwerk en de geluiden…..om mij te laten wennen.  Het werkt wel, maar blij word ik er niet van. Boem..Knal…je schrikt je er elke keer weer het rambam vanL En toen gooiden ze ook nog bommen en granaten in de rioolbuizen op het veld waar ik wandel op oudejaarsdag…..nou de baas kon me naar huis tillen! Doodsbang was ik en de baas….die had pijn in zijn rug. Snap jij dat nou…ik ben toch goddelijk slank?!!

Weetje nummer 8:

I am the mudqueen…hahaha. Dat is een ding dat zeker is….ik ben geen dame en gek op sloten en modder. Uiteraard deel ik dat graag met mijn huisgenoten en spring lekker tegen ze op of loop langs hun benenJ Kijk zo ben ik dan ook weer!...ik deel graag J

Weetje nummer 9:

Een paar van mijn huisgenoten wonen elders en die mis ik heel erg. Wat ben ik blij dat ik dan even op bezoek mag komen…..

Je wordt heerlijk vertroetelt, want ook mij hebben ze gemist….een beetje het gevoel dat je een beroemde filmster bent J Je komt aangefietst of gerend en zodra ze jou in het vizier krijgen verschijnt er een glimlach op hun gezicht. Ze begroeten je enthousiast, je krijgt heerlijke dingen en je mag op de bank bij ze liggen….maar als je iets doet wat niet mag moet je gewoon voor straf op het kleed zitten…..dat is dan wel een beetje jammer! Zo’n godin ben ik dan toch ook weer niet voor zeL

Weetje nummer 10:

Deze heb ik voor het laatst bewaard, omdat ik zeker weet dat het je hart warm maakt. Het is wachten op de baas…..elke avond sta ik voor het raam te wachten tot ik zijn auto zie. En dan….gaat het alarm af. Ik piep en piep en sta te popelen voor de deur….en dan komt hij binnen! Ik ben dan zo blij en hij gaat altijd even met mij spelen….en ik tover een glimlach op zijn gezicht. Wat kun je je als hond nog meer wensen….geliefd worden door de mensen waar je mee samenwoont!!

Wat zijn jouw weetjes? Volg me op Instagram @my_name_is_lola en vertel me ze!!

Lovely days don’t

Come to you,

You should

Walk to them….

Love Danielle & Lola

** Klik op de foto’s om ze beter te kunnen zien.

·    Wist je al dat Lola haar eigen Instagram account heeft waar zij elke dag wat nieuws op post? : Volg haar op @My_name_is_Lola, Verder kun je Lola volgen op haar eigen groep op Facebook: @My name is Lola en via mijn eigen facebookaccount: @Danielle de Rie of instagram @daniellederie.

My name is Lola…..

Puppies


Waarom je hoofd laten hangen?
Als je ook je schouders kunt ophalen?

Van mijn baas mag ik altijd de eierendoos verscheuren als hij leeg is…..oh daar kan ik me dan helemaal op los leven. Als een woest wijf zorg ik dat alle kartonnen onderdelen van de doos in de rondte vliegtJ

Dus toen ik zo’n geweldige doos in de hal zag staan, niet wetende dat dat net de nieuw gehaalde boodschappen waren…..sleurde ik die doos de woonkamer in.

Oepsie, er bleken nog eieren in te zitten….dus je snapt hoe de woonkamer eruit zag……tja hoe moet ik nou het verschil zien tussen een lege en volle doos eieren?!!

Maar eigenlijk wilde ik jullie vertellen over mijn avontuur naar de puppies. Zoals sommige al weten krijg ik een nieuw broertje erbij…hoe leuk is dat! Een maatje om mee te spelen en te slapen.

Dus we gingen met zijn allen op pad, al mijn huisgenoten, om de puppies te ontmoeten. Nou stellen ze mij niet altijd op de hoogte wat ze gaan doen in dit huis of eigenlijk versta ik hun taal niet altijd en krijg ik stress (en niet zo’n klein beetje ook) als ik in die bench achterin de auto moet. Ik denk altijd dat ik weer wordt gedropt  en ze mij gaan achter laten…..ieder zijn littekens. Dus ik huil en doe de gekste dingen van verlatingsangst als ik achterin de bench in de auto zit……Hebben jullie daar ook last van? Maar afijn na een tijdje het gezellige gekwebbel van mijn huisgenoten te hebben aangehoord begreep ik dat we wat leuks met z’n allen gingen doen.

Oh wat waren ze lief en leuk die kleine puppies…..ze hadden net hun oogjes opengedaan en af en toe bewogen ze hun oortjes op geluidjes. 




Wist je dat wij Dobermannen grijze oogjes hebben als we voor het eerst onze oogjes open doen en deze later pas bruin kleuren?

Natuurlijk moet je je niet alleen laten verleiden om ons in huis te nemen door onze schattige snuitjes, want er gaat heel veel tijd in zitten om ons groot te krijgen….daarin verschillen we niet van kinderen.  Ikzelf heb veel energie en ga graag naar buiten. Geborsteld worden en spelletjes doen zeg ik ook geen nee tegen, maar gewassen worden dat is een ander verhaal! Zeggen mijn huisgenoten dat weer lekker ruik, nou bah ik vind het stinken. Zodra ik dan ook de kans krijg duik ik de tuin of de sloot in….dat vind ik lekker ruikenJ Ik kan natuurlijk een hele preek houden dat je goed moet nadenken voordat je een hond neemt en als je een hond neemt wat er allemaal bij komt kijken….maar dat ga ik niet doen. Het is prima op internet te vinden…..maar bereid je wel goed voor voordat je een van ons in huis neemt……..terecht komen in een asiel (zoals ik) is echt geen pretje! Dat gun ik niemand….

Mijn bazin ging foto’s van de puppies maken en nadat mijn baas met me gewandeld had in het bosrijke gebied, werd ik in de buitenkennel gestopt. In het begin vond ik dat helemaal niet erg, want ik ben er al meer geweest. Maar toen ik mijn baas en een andere huisgenoot naar de auto zag lopen , kreeg ik stress……ze gingen me toch niet achterlaten. Vrolijk lachend en kwebbelend liepen ze naar de auto en hadden geen oog voor mij….het zal toch niet dacht ik! Ik keek om heen en dacht ik moet ze waarschuwen dat ik er ook ben en ze me niet vergeten. Ik rende op het hek af en klom…klom hoger … en nog hoger…schaafde mijn buik en kukelde over het hek naar beneden. BAM…daar lag ik op de grond, maar op de pijn lette ik niet….ik moest ze waarschuwen dat ik er ook nog was….

Ik rende door het bos naar de auto…..mijn baas keek om zich heen, want hij hoorde een vreemd hijgend geluid. Was dat zijn kind die zo hijgde op een vreemde wijze of…… Al gauw had hij door dat ik het was en ik sprong tegen hem op…..Ik ben het vergeet me niet blafte ik. Gelukkig begreep hij het en nam me mee naar……een dichte kennel!!! Potverdriedubbeltjes dacht ik….dit was niet de bedoeling. Ik heb nog wat lopen kletsen met de buurman die naast me in de kennel zat….nee geen mens maar ook zo’n harig typ als ik en toen mocht ik gelukkig mee terug in de auto op weg naar huis.

Mijn broertje komt gauw en ik kan niet wachten tot hij er is…..wat was hij lief!

Zou hij mij net zo leuk vinden als ik hem?

WAAROM VERRE LIEFDES ZOEKEN,

ALS DE WARE LIEFDE NAAST JE STAAT?

Love Danielle & Lola

** Klik op de foto’s om ze beter te kunnen zien.

·       Wist je al dat Lola haar eigen Instagram account heeft waar zij elke dag wat nieuws op post? : @MynameisLola, je kunt haar volgen als je dat leuk vindt!

·    Verder kun je Lola volgen op haar eigen groep op Facebook: @My name is Lola en via mijn eigen facebookaccount: @Danielle de Rie of instagram @daniellederie.

My name is Lola…..

Canicross Boschoord

Dogs are not our whole life,

But they make our lives whole.

Zondag 30 september 2018 was het zover…mijn eerste canicross wedstrijd. YES!!

Shelley had mij gevraagd of ik samen met haar wilde canicrossen in Boschoord. Nou dat wilde ik wel zei ik vol enthousiasme….oefff, dat werd hard trainen op de fiets met mijn baas. Commando’s leren…ja dat is ook zo’n leuke! Ben je vol in gedachten lekker je ding aan het doen als je naast de fiets rent….je snuit in de zon en de wind door je haren….je bereikt bijna het punt van totale ontspanning en dan hoor je een schreeuw: “RECHTS”. Je schrikt op, kijkt verward om je heen…wat moet ik doen en dan voel je een ruk aan je riem en wordt je rechts meegesleurd……..nou nou denk ik dan….ik was even in gedachten! Maar na een paar keer was ik alert en liep ik gesmeerd. Focus Focus dacht ik als al mijn hondenvrienden langs de route naar mij begonnen te schreeuwen: “Hé, wat doe jij nou?!!”. Tja, want jullie weten wat er dan gebeurd….en ik ook. Dus Focus net als in de wedstrijd. Focus je niet dan kan dat stalen ros je danig in de weg zitten en heb je weer een zeer poot of koppijn…..En ja ik weet het dat is dan mijn eigen schuld dikke bult L

Jullie zullen wel denken Shelley? Welke Shelley?

Shelley zwerft veel bij mijn trainers en zo heb ik haar ontmoet. Sinds 2016 doet ze mee met canicross wedstrijden en is dol enthousiast. In het echte leven is ze administratief medewerker, maar dieren zijn haar passie nummer 1….en ook met haar vrienden chillen doet ze graag.

Met hond Joep rende ze haar eerste canicrosswedstrijd en sindsdien is ze verkocht. Ze gaat zo vaak mogelijk skeeleren (want ze heeft een zere enkel en rennen doet dan zeer) en traint twee keer in de week met een hond. Het is zo fascinerend om met een hond samen te trainen vertelde ze mij….of fluisterde ze dat nou heel lief in mijn oor….

Maar canicross staat voor haar ook voor elkaar vertrouwen (hond en mens), sociale contacten opdoen en lekker outdoors bezig zijn…haar ogen gaan stralen als ze het er over heeft.

Van de zomer trainden Shelley en ik al een paar keer samen en wat hadden we veel lol . Het helpt natuurlijk dat ze van mijn zwarte dobermann haren houdt J…maar zonder gekheid de match was goed en ze vroeg aan mijn bazen of ze met mij de wedstrijd mocht rennen. Die zijn niet zo moeilijk, dus het was ok.  Daarnaast was Shelley heel trots op mij dat ik zulke goede vorderingen heb gemaakt door mijn trainingen bij  http://www.hondenplusagressie.nl/ . Hermien en Barry vinden het heel belangrijk dat mijn bazen mijn signalen leren  herkennen, te begrijpen en hierop te reageren.  En door al het trainen…tja ik luister ook wel eens niet J …. Begrijpen we elkaar over het algemeen  en vormen we een goed team. Ik kwam van ver, maar nu heb ik toch maar mooi die canicross wedstrijd gelopen.

 

En over die wedstrijd gesproken….wat was het gaaf! Nou ja in het begin vond ik het best spannend. Ik moest ook nog even gekeurd worden door de dierenarts….oh wat was die stethoscoop koud…alsof opeens de  koude douche aanging…..maar ik werd goedgekeurd. Daarna staken ze nog even doodleuk een naald in mijn poot voor te titeren ….wat je als hond niet allemaal moet ondergaan… Het is voor je eigen bestwil zeggen ze dan ook nog!!

Shelley en ik!! 

Afijn toen was het tijd om te ….WACHTEN en wachten……maar eindelijk was het dan zover. Shelley en ik waren er klaar voor. De zon scheen op ons gezicht, we keken elkaar aan en we gingen ervoor! De wind door mijn haren…en die stomme muilkorf op mijn snuit die elke keer afgleed en ik steeds een zwarte streep van het riempje voor mijn ogen had…de volgende wedstrijd laat ik hem thuis! Spannend vond ik het wel …het geruis van de bladeren aan de bomen, mensen die je aanmoedigen, niet weten waar ik precies was en hoe verder te gaan……en toen moest ik POEPEN! Dat had ik weer…maar ja als je moet moet je.

 

Op een gegeven moment rook ik een bekend luchtje..ik was verward…dat kan niet …dat is het luchtje van mijn baas…..

En opeens zag ik haar in de bosjes met haar camera…ik rende op haar af even vergetend dat ik Shelley net zo hard meesleurde en wilde haar volop begroeten…maar wat was dat nou ze negeerde mij! Shelley gaf een ruk aan de riem en ik vloog het bospad weer op….ik keek nog een keer achterom….met weemoed in mijn ogen. Veel tijd om na te denken had ik niet, want ik voelde de druk van het touw aan mijn tuig….ok ok dacht ik FOCUS!

Ik dacht nog wel: “Straks zal ik eens een hartig woordje spreken met mijn baas…hoezo mij negeren!!”

Nou denkt iedereen dat canicross een beetje hardlopen is met je hond, maar dan moet ik jullie toch even uit de droom helpen. Het is in feite een complexe sport waarin zowel jij als je hond zich fysiek ontwikkelen als atleten. Je moet samenwerken met elkaar, je looptechniek en balans ontwikkelen (wij trekken maar een heel klein beetje als hond natuurlijkJ NOT), maar ook hoe je omgaat als je anderen mensen tegenkomt…afijn een goed team is feilloos op elkaar ingesteld. Dus niet follow the dog..jij coacht je hond vooruit en word leider van het team….en wij honden bepalen of je die positie verdient of niet…dus maak je borst maar nat!

Snelheid en winnen lijken heel belangrijk in een canicross race, maar eigenlijk is het samenwerken naar een doel in teamverband het allermooiste wat je met canicross kunt bereiken……en dat hadden ze in Boschoord goed begrepen…nummer 4, 5 en 6 hadden het grootste prijzenpakket…dat vind ik nog eens humor hebben!!

 

Zelf zag ik erg tegen de start op, maar gelukkig ging het allemaal rustig en waren er niet al teveel prikkels. Dat is belangrijk voor mij en mijn hondenmaatjes..al die prikkels zorgen voor stress en spanning , hoge bloeddruk, hoge hartslag en stijgende lichaamstemperatuur….eigenlijk denkt mijn lichaam dan dat ik me klaar moet maken om te vechten of te vluchten….

Dat is toch niks….ik moet me kunnen concentreren op de wedstrijd net als jullie.

Door al die spanning en stress…zoals die koude stethoscoop van de dierenarts..merkte ik wel dat ik snel door mijn energie heen was…maar ik heb karakter en heb ik de race uitgelopen….niet slecht voor een eerste keer al zeg ik het zelf. Dus onthoud goed als je ook wil canicrossen met je hond…..bereid je goed voor en laat je begeleiden door bijvoorbeeld  http://www.hondenplusagressie.nl/ ….het is zo leuk om samen met je maatje iets sportief te ondernemen en te genieten van het outdoorgevoel!

 

En Shelley…bedankt dat we samen zo’n mooie herinnering hebben gemaakt!

 

Mijn ramen zijn niet vies!

Het is de kunst van een hondenneus J

 

Love Danielle & Lola

 

** Klik op de foto’s om ze beter te kunnen zien.

·       Wist je al dat Lola haar eigen Instagram account heeft waar zij elke dag wat nieuws op post? : @MynameisLola, je kunt haar volgen als je dat leuk vindt!

·    Verder kun je Lola volgen op haar eigen groep op Facebook: @My name is Lola en via mijn eigen facebookaccount: @Danielle de Rie of instagram @daniellederie.